0
داکتاپمجله سلامت و پزشکیاوتیسم آسپرگر چیست؟

اوتیسم آسپرگر چیست؟

17 Esfand 9989 بازدید
17 Esfand 139989 بازدید

 

اوتیسم آسپرگر چیست؟

اوتیسم آسپرگر یکی از چهار اختلال گروه بندی شده در اختلالات طیف اوتیسم می باشد. سندرم آسپرگر نوعی اختلال در رشد سیستم مغزی و عصبی است که طیف وسیعی از علائم را به همراه دارد. کودکان مبتلا به این اختلال در کسب مهارت‌های زبانی، حرکتی و اجتماعی ناتوان هستند و یا به کندی یاد می گیرند که چه رفتاری باید از خود بروز دهند. رفتارهای تکرار شونده و وسواس‌گونه در مبتلایان به این عارضه به وضوح مشاهده می شود. سندرم آسپرگر در حقیقت نوع خفیف‌تری از اوتیسم است که تشخیص آن کمی دشوار و در سنین بالاتر است.

علائم اوتیسم آسپرگر

همانطور که گفته شد، افراد مبتلا به این اختلال، طیف وسیعی از علائم را نشان می دهند و ممکن است همه علائم در یک نفر مشاهده نشود. برخی از این علائم شامل موارد زیر می شود:

  • اختلال در برقراری ارتباط کلامی و غیر کلامی
  • اختلال در برقراری ارتباط با هم سن و سالان
  • در بازی‌های گروهی شرکت نمی کنند و ترجیح میدهند تنهایی با اسباب‌بازی‌های خود بازی کنند
  • کلام و رفتارهای تکراری در این افراد به صورت رایج دیده می شود
  • به هرگونه تغییر در زندگی خود واکنش نشان میدهند. مانند تغییر وعده غذایی همیشگی، جایگزین کردن اسباب‌بازی‌های جدید با قدیمی، تغییر چیدمان خانه، خرید وسیله‌ای جدید
  • هنگامی که می خواهند با کسی صحبت کنند، نمی توانند ارتباط چشمی خود را حفظ کنند
  • با وسایل و اشیاء راحت‌تر ارتباط برقرار می کنند تا با افراد
  • وسواس و حساسیت خاصی روی وسایل و حرکات خود دارند
  • صحبت کردنشان بدون تغییر لحن و یکنواخت است
  • جملات و کلمات را تکرار می کنند حتی در جایگاه نامناسب استفاده از آنها
  • در درک احساسات دیگران مانند خوشحالی، عصبانیت، ناراحتی، لبخند و ... اختلال دارند
  • از برخی موضوعات بی‌اهمیت ناراحت می شوند
  • حساسیت و واکنش غیر معمول نسبت به نور و صدای زیاد و همچنین گاهی اوقات به بعضی بوها

 

علت اوتیسم آسپرگر

تابه امروز دلیل قاطعانه‌ای برای این اختلال بیان نشده اما گمانه‌ها بر این است که از آنجایی که آسپرگر نوعی اختلال در سیستم رشد و عصبی است، بخشی از مغز رشد می کند و بخش دیگر پیشرفتی در یادگیری و رشد ندارد.

مطالعه بیشتر: اوتیسم کودکان چیست؟

 

علائم اوتیسم آسپرگر

 

شباهت و تفاوت سندرم آسپرگر و اوتیسم

از آنجایی که اوتیسم و آسپرگر هر دو بخشی از اختلالات طیف اوتیسم هستند، شباهت‌هایی باهم دارند. آسپرگر شباهت زیادی به اوتیسم دارد تا حدی که می توان گفت تمایز این دو از یکدیگر کمی مشکل است. اما به هر حال تفاوت‌هایی نیز میان آنها وجود دارد.

شباهت آسپرگر و اوتیسم

افراد دارای آسپرگر و اوتیسم هر دو نوعی اختلال در برقراری ارتباط دارند و در ارتباط غیر کلامی مانند استفاده از دست و اشاره (زبان بدن) با مشکل روبرو هستند. افراد در هر دو گروه از سطح هوش بسیار بالایی برخوردارند و درمان هر دو اختلال مشابه می باشد.

تفاوت آسپرگر و اوتیسم

یکی از تفاوت‌های اساسی که می توان میان آسپرگر و اوتیسم ذکر کرد این است که افراد مبتلا به اوتیسم آسپرگر به اندازه مبتلایان اوتیسم اختلال زبانی را تجربه نمی کنند. کودکان آسپرگر در مقایسه با کودکان اوتیسم توانایی صحبت کردن بهتری دارند و مشکلات گفتاری آنها نسبت به کودکان اوتیسمی خفیف‌تر است. در کودکان آسپرگر مشکلاتی که در برقراری ارتباط اجتماعی دارند در سنین مدرسه دیده میشود. کودکان آسپرگر مانند اوتیسم رفتار تکراری و وسواسی دارند اما بطور گذرا و خفیف‌تر از اوتیسم است. کودکان آسپرگر در زندگی روزمره خود راحت‌تر قادرند تا نیازهای خود را برطرف کنند در حالی که کودکان اوتیسم به کمک و توجه بیشتری نیاز دارند. کودکان آسپرگر معمولا سطح هوش بالاتری دارند و علاقه خاصی به نجوم، جغرافیا و باستان شناسی دارند.

 

عوارض اوتیسم آسپرگر

 

عوارض سندرم آسپرگر

در صورتی که اوتیسم آسپرگر به موقع تشخیص داده نشود و روش‌های درمانی مناسب و توانبخشی بکار گرفته نشود در آینده عوارضی را برای فرد مبتلا به همراه خواهد داشت:

  • افرادی که در کودکی سندرم آسپرگر دارند، ممکن است در بزرگسالی دچار افسردگی  و اضطراب شوند.
  • اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD): زمانی اتفاق می افتد که فرد در حفظ توجه یا کنترل انرژی بدنی و حرکتی خودش دچار مشکل می شود.
  • اختلالات اضطرابی و وسواس فکری (OCD): یک الگوی افکار و ترس‌های غیر منطقی (وسواس) می باشد که شما را به سمت انجام رفتارهای تکراری (اجبار) وادار می کند.

تشخیص سندرم آسپرگر

برای تشخیص سندرم آسپرگر آزمایش خاصی وجود ندارد. در ابتدا ممکن است تعدادی آزمایش مانند شنوایی سنجی، آزمایش خون و اشعه ایکس برای رد کردن احتمال سایر بیماری‌ها انجام شود.

همانطور که گفته شد علائم سندرم آسپرگر نسبت به اوتیسم با تاخیر بیشتری بروز پیدا می کند و این ویژگی تشخیص سریع آن را سخت می کند. در تشخیص سندرم آسپرگر تیمی متشکل از چندین متخصص روانپزشک، روانشناس، مغز و اعصاب و همچنین متخصص اطفال کودک را از نظر رشد مهارت‌های زبانی، علاقه به تعامل با دیگران، ارتباط چشمی هنگام صحبت کردن، هماهنگی و مهارت‌های حرکتی و توانایی در برقراری ارتباط اجتماعی بررسی میکنند. در این میان سوالاتی از شما در رابطه با علائم کودک پرسیده می شود. سپس کودک را از نظر رفتاری و ارتباطی بررسی می کنند تا مطمئن شوند علائم اختلالات طیف اوتیسم در او وجود دارد.

درمان اوتیسم آسپرگر

تا به امروز درمانی برای اوتیسم آسپرگر پیدا نشده است. در این میان برخی مبتلایان می توانند به راحتی فعالیت‌های روزمره خود را انجام دهند از طرفی برخی افراد در برآورده کردن نیازهای خود ناتوانند و به کمک اطرافیان نیاز دارند. از آنجایی که علائم و شدت اختلال در افراد مختلف با یکدیگر متفاوت است، درمان آن ها نیز متفاوت خواهد بود؛ اما به طور کلی روش‌های درمانی و توانبخشی که برای اوتیسم آسپرگر وجود دارد به شرح زیر است:

 

درمان اوتیسم آسپرگر

 

آموزش و تحصیلات

این روش کمکی بسیار موثر در درمان سندرم آسپرگر می باشد. کودکان مبتلا از طریق آموزش مواردی مانند سازماندهی یادداشت‌ها، مدیریت اهداف، تکالیف و سایر نیازهای خاص مهارتهای لازم برای داشتن یک زندگی نرمال را یاد می گیرند.

تمرین مهارت‌های اجتماعی

افراد مبتلا به سندرم آسپرگر با آموزش و تمرین مهارت‌های اجتماعی و درک نشانه‌های اجتماعی یاد میگیرند که چگونه با دیگر افراد تعامل و مشارکت کنند و واکنش مناسبی از خود بروز دهند.

آموزش مهارت‌های گفتاری و زبانی

به طور کلی بیماران آسپرگر مشکلات زبانی زیادی ندارند. اما یاد میگیرند که چگونه می توانند یک گفتگو را با دیگران شروع کنند، گفتگو را ادامه دهند، طرز بیان کلمات اصلاح می شود، تن صدای خود را با توجه به کاربرد جملات تغییر دهند. سپس می توانند زبان غیر کلامی مانند زبان بدن را آموزش ببینند.

درمان رفتار شناختی (CBT)

در این روش فرد یاد میگیرد که احساسات خود را چگونه کنترل کند، بیان کند، از نگرانی و ناراحت شدن‌های ناگهانی بکاهند، رفتارهای وسواس گونه و تکرار شونده خود را کاهش دهند.

کاردرمانی و فیزیوتراپی

کاردرمانی و فیزیوتراپی در مبتلایان به سندرم آسپرگر موجب بهبود مشکلات یکپارچگی حسی و تقویت هماهنگی‌های حرکتی می‌شود.

تثبیت کردن رفتارها

در این روش رفتارهای خوب و درست کودک تشویق و تقویت می شود و با رفتارهای نادرستی که کماکان مانند قبل انجام می دهد مخالفت می شود تا آن‌ها را کاهش دهد و به مرور حذف کند.

آموزش رفتار صحیح به والدین

والدین کودک مبتلا به آسپرگر نیز باید با رفتارهای صحیح آشنا باشند تا با کودک در خانه و محیط خارج از خانه بیشتر تمرین کنند و رفتارهای درست او تقویت شود. این موضوع باعث می شود تا دیگر روش‌های درمانی اثربخشی بیشتری داشته باشند.

دارو درمانی

هیچ دارویی برای درمان قطعی سندرم آسپرگر وجود ندارد اما با استفاده از برخی داروهای دیگر میتوان رفتارهایی مانند بیش فعالی و احساساتی مانند اضطراب و افسردگی را کاهش داد. برخی از این داروها عبارتند از مهار کننده بازجذب سروتونین مانند فلوکستین، فلووکسامین، سیتالوپرام، سرتالین و ... ، آریپیپرازول، ریسپریدون.

روش‌های جایگزین

منظور از روش‌های جایگزین بهره بردن از موسیقی درمانی، طب سوزنی، رژیم غذایی سالم فاقد گلوتن و استفاده از مکمل‌های ویتامین، روغن ماهی می باشد. قطعی بودن تاثیر این روش هنوز مورد بحث است و نمی توان با اطمینان گفت که به طور قطعی بر درمان کودک تاثیر می گذارد.

 

به دنبال دریافت مشاوره از بهترین پزشکان هستید؟

در کوتاه ترین زمان با بهترین پزشکان مشاوره بگیرید.

پیشنهاد بهترین متخصصان
دیدگاه هااینجا محل درج سوالات پزشکی نیست. به این منظور از قسمت مشاوره استفاده کنید.